Üşüyen Sokaklar Ve Ben

karanlığın akşamında düşünürüm seni

yıldızlar yorgun ve sokaklar soğuk

kafamda bin bir soru

dört bir yanım hüzün

öylece gezer dururum

yalın ayak ve yorgun

nağmeleri gömdüm sineme

mevsimler sanki zemheri

hüzünlü bestelerim

nerde o eski şarkılar

birde ruhumun bahar günleri

ağlama desemde gözlerime

yığın dolusu birikmiş yüreğime

bir kere

neyim kaldı eğlenecek

üç beş fıkra anlat karanlıklar aydınlansın

başa dönsün hayaller

varsın gitsin bedenim

bana kalsın umutlar

gözüme girmez uykularım

şafağı beklerim

bitmez hasreti kalır gözümde özlemim

karanlığa mahkum olur bedenim

gün gelir ölüm olur

anlatır beni sana

üşüyen sokaklar...

24/10/2014