Üşüyor

üşüyor sensiz,ellerim,kalemim kagıdım

dizeler öksüz kaldı

günümse geceye çoktan karıştı

şimdi ayrılıgın zamanı mıydı

bak,pencereme konan serçe de üşüyor,,,

üşüyor sensiz,ateş bile

ateşe attın beni bile bile

şunu bil ki ,bu can hazır senin için ölmeye

sensiz,duygularım da üşüyor

ha ölüyüm ha diri

sevip saramam ki seni

bu aşk yaban eyledi bana beni

kaç gün oldu,eve ugramaz oldum

sensiz,kapı,pencere,odam da üşüyor

hani çok sevdigin koltuk vardı

beraber almıştık evlilik yıl dönümümüzde

şimdi yok artık,,,,,

var gücümle attım dışarıya

sonra da çakmagı çaktım

mahalleliler geldi ateşe görünce

deli dediler ve gittiler,,,,,,

üşüyor sensiz,herşey tüm eşyalar

bir de seni bana hatırlatmasalar,,,

sensiz anılarım da üşüyor

yaralarım da,,,,,,,,,,