Üşüyor Ruhum Sana /1

Kar var dışarıda,

Üşüyorum,

Isınırım umuduyla,

Buz kesmiş ellerimi yanan mumda eritiyorum.

Cam kenarında ıssızlaşmış

Sokakları ezberliyorum.

Bembeyaz yorganını örtmüş doğa sırtına,

Yatmış bahara kadar kış uykusuna.

Kimsesizlik hükmetmiş artık,

Tüm hezeyanlarıma.

Kaldırımlar ıssız ve

Sahipsiz yalnız başına.

Ben ise ruhumla

Kalmışım yine baş başa.

Dertleşiyorum onunla,

Şu kendini bile zor aydınlatan,

Mum ışığının altında.

Gözümde hayalin,

Mecalim ise gelmeni diliyor yıldızlara.

Sensizliğin değirmeninde,

Yalnızken öğüttüğüm,

Özlemlerin yapışıyor yakama.

Boğuluyor gibi oluyorum işte o anda,

Düşünülerim kara saplanıp kalıyor,

Umarsızca seni beklediğim o soğuk

Zemheri ayazlarda,

Üşüyor ruhum sana.

Başka bir alem mi bu ?

Sen neredesin ?

Ben neredeyim ?

Biz nerelerdeyiz ?

Bilemediğim bir kapı bu

Sanki sana aralanan.

Nereye açılır ?

Kime çıkar?

Sorular sorular,sorular ...

Bitim tükenmek bilmeyen,

İçimdeki çınlamalar...

Aklım karmakarışık.

Ruhum bile kaçıyor benden,

Atıyor kendini sokaklara,

Duygularım ise isyan ediyor canıma,

Yeter beni daha fazla taşıma,

Gözümden süzülen damlalarla,

İçim acıyor sen gidince hep uzaklara...

İşte böylece uyanıyorum

Her defasında gözyaşlarıyla....

Ruhum bedenimde değil

Sanki şu an,

Kar tanelerinin kanatlarında,

Yanına biran önce varma sevdasında,

Lapa lapa yağan karla

Savrulmakta ortalığa,

Belki düştüğüm yerde senin kokunu ,

Duyarım umuduyla

nereye gittiğini bilmeden,

Bir oraya,

Bir buraya,

Uçuşuyor hayallerim sana.