Üşüyorum

Bu şehir beni üşütüyor anne

Sırtımda palto, karnım'da zaten tok

Bu şehirde insanlık bitmiş anne

Üşüyorum anne insanlık hiç yok

Sokakta kalsan kimse dönüp bakmaz

Ocağın sönse kimse gelip yakmaz

Yaran kanarsa kimse gelip sarmaz

Bu şehir beni üşütüyor anne

Çok ocaklar sönmüş dostum kimene

Koymazlar insanı adam yerine

Helal aş girsin isterim evime

Bu şehir beni üşütüyor anne

Bırak insanları hayvanlar'da aç

Nedesem bilmemki kimdedir bu suç

Üşüyorum yüreğe vurun kılıç

Bu şehir beni üşütüyor anne

Yıldırım öyleyse git sen köyüne

Gidince katıl komşunun düğüne

Üşüme artık geldin sen evine

Bu şehir beni üşütüyor anne

İbrahim Yıldırım

12.02.2011