Üşüyorum

Üşüyorum

Sanma sakın mart soğuğu

Yada maraz hastalıkdan

Vefasızlık başta gelir

Eksi zirve artı bitmiş

Menfaata tapmış herkes

Gözü görmez hiçbir şeyi

Aç perişan onca insan,

Köşe bucak sürünürken

Pisliğini gizleyenler,

Önder kişi görünürken

Aydınlıkdan uzaklaşıp,

Karanlığa yürünürken

Doldum kapdan taşıyorum

İşte bundan üşüyorum

Hekim sarmaz yara derin

Umut kalır baharlara

Kış tükenmez yükseklerde boran eser

Filiz küser toprak suçsuz

Yarınları düşünenler kalır daima uykusuz

Dün güzeldi, bugün kötü

Yarın belirsiz

Akmıyor hiçbir nehir bulanmadan

Her taşın altında bir akrep

Gördüğünü yazarken serhoş oldu mürekep

Doğal denge hastalanmış

Suyun tadı kekremsi

Hormonla beslenir dünya balinaya döndü hamsi

İyi çekildi kabına, kazandı hep kötülük

Çaresizce yaşıyorum

Kahırlanıp üşüyorum.

Şükredende sabır bitti

Safariye döndü yaşam

Huzur bozmak isteyenler doymadı oyununa

Kardeşliği hatırlayıp kurt kuzuyla barıstı

Tuz gölünde lağım akar

Sevgi rafta, sitem yürür, hüzün yüzer

Kartel döndü ejderhaya altta kalanı ezer

Ne diyeyim sessiz durup

Vurdumduymaz yaşayana

Dönen onca dolaplara

Aklım ermez şaşıyorum

İşte bundan diyorum ki

İnsanlıkdan üşüyorum!....

OZANMERDAN/ALİ BİLECEN