Utandırmak İçin Adımı Tekrarla Dasha

Bu kartı sana İstanbul'dan atıyorum

Gereksiz baş ağrıları

suya eğilmiş yüzümün acı tadından vazgeçişler..

Oysa;

yorgun ve kendi kapımı çalacak kadar yalnızdım..

Kendini tekrar eden Tanrılar

yenilikçi olamadıkları için aydınlık hapsoluyordu ruhuma,

bir düşle

sırtın dönük gittiğin bu şehir siliyordu gözyaşlarını acımasızca..

Bu kartı sana İstanbul'dan atıyorum

Kendi kanımı kendi damarlarıma enjekte edeli tam 21 gün oldu

hayatı hiçleyişimin filmini henüz çekemediim..

Ötekilerinin isyanları henüz bastırılamadı şehirde,

tamamlandıkça eksik kalan bu sesler

artık onların fısıldadıkları sözcükleri eritip

kendimi uyuşturacak bir tür antidepresan almamı sağlıyordu..

Hak ettiğimizi inkar edemeyiz -

bu medz bazar içinde

bütün korku içinde yaşar,

göz yaşımdaki yasda..

Ve dedim ki aynadaki suretime;

senin sevgin yaşamdan iyidir

bu yüzden dudaklarım seni yüceltir..

Ömrümce övgüler sunacağım, senin adınla ellerimi kaldıracağım..

Ağzım sana övgüler sunacak

hatırla -

dedim sana ve gittin sen o gece..

Piçlik meşrudur sevgilim -

neden sorusu piçliği yok eder..

Bu kartı sana İstanbul'dan atıyorum

Hayatı uzaktan seyreden, tamamen tepkisiz. edilgen ve kendini yücelten, üstün kılan bu adama neden açmadın kapılarını Dasha!

(senin acı kışını eriten deli bir fısıltı)

Sonsuza dek ruhumdaki bu acıyı bir kez çarmıha gerdim

içinde gömülü,

bir yanlışlık olamaz mı Dasha?

Zamanın kumları benim için mi aşağı akıyor?

Ne düşündüğünü bilmek istiyorum,

bilmek istiyorum..

(mezarında çıplak iken, o yalnız kaldığında)

Bir karanlık ve güneşi kör eden bir ninni

duvarda yazı

meselde bir azir..

O, ışıktan korktu

o, feda etti

(Ve o, Tanrı ve gazabından onun emri ile ifşa edildi..