Üvey Sevgili

Gözlerim şehadetini kaplarken gecenin

Asar beni şiirlerim

Bu ( gün )..gece

Burcum ölüm benim...

I.

Kangren kesilmişti ki vücut

Çürüsün diye terkettim toprağa.. araf`ta

İmdi..

Dokuma işlenecek yalnızlığın ayeti..

Zulamda..

Aşk`ta soğuyor.. kendim de

Üzgülerim de kasvet

İçimden geçen bir miktar saniye

Aşk taş oluyordu...

Tenimde vesikalı günahların ürpertisi

Bu çöküş nefretidir hiçliğimin...

II.

Bazı bazı sen diyorum

Gül teninde ay büyürken

Şakağımda mülteci sabahlar

Koyu kara bir düş sonrası

Adın sökülür göğsümden

Mukadderatın sessizliğinde

Ki..

Ansızın doğ meçhulde kalmış senliğime...

Çiy çiy yağmur açarken odam da

Masamda uğultulu sonbahar

Yine sen derim..

Yine sensizliğin muharebesinde

Zindan zindan hapsolur ümitlerim...

Zmnszz

...