Uyan ki 30 Ağustos Unutmasın Asaletini

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür

Ve bir orman gibi kardeşçesine

Bu hasret bizim!

N.Hikmet

üç tarafı denizlerle çevrili harita

sus pus bir karanlıkta

ben yine İzmir oldum

asmadım bugün de yüzümü

merhametle

gülümsedim

ateşin mi var

isyanın mı bağlanmış

gazetelerinde korku izleri

torunlarıma vaadedeceğim barışı

kalbime çizdiğim yolda beklerken

sessizliğin

boynu büküklüğüm olmuş

gitmediğim, görmediğim tüm şehirler kadar

keder kokan, tüm sokaklar kadar

seviyorum seni

ege suları dökeyim yüzüne

Ülke uyan

anneleştim

bir bak, ağustosun eriyip giden asaletine

dededen kalma Gelibolu hissediyor

titriyor

geçmiş kadar pak kalamayacağız

üzülüyor

Ülke uyan

yaşayıp öleceğim bu toprağın

nefesi kesilmiş

nefesine ihtiyacı var

İzmir göğüne bakarsan anlarsın

birlik, beraberlik için atıyor kalbi

Ülke uyan

analaştım

doluyum

bin yıldır susturulamayan ormanın gürleyen sesi gibi...

Ülke

hadi uyan...