Uyandırmayın..

çınar ağaçları dört yüzyıl yaşarmış

kıvrılıp uyusam kovuğunda

öyle yorgunum...

canım çocukluğum

saklambaçta, hemen bulunurdum

uçurtmam, en yükseğe çıkmazdı

yakan top, en çok beni yakardı

mızıkçılığı da beceremedim, ağlamayı da

somurtkan bir nefes şimdi elimdeki

düşlerimi en yükseğe çıkarabildim

ama sarıp sarmalayıp, kucakladığım halde

kaybederim..

ateşler düşerken derinlerime

yakan topları özlerim..

hala ağlayamam

mızıkçılığı öğrendim ama çocuklar büyümüş....

anahtarı kayıp bir dünyanın gerisindeyim

gidilecek başka bir yeriniz var mı?

benim de yok..

dünyanın bütün çocukları

mızıkçılık yapın!

ağlayın!

büyümeyin!!!..

çınar ağaçları dört yüzyıl yaşarmış

kıvrılıp uyusam kovuğunda

ya siz de gelin

ya da uyandırmayın.....