Uykunun Sessizliği
Nefesim Akasya yapraklarına
özsu taşıyan dalları gibi
çırpınırken asi rüzgarlarda
isyankar gece yarısı yaklaştıkça
mehtap gamsız şafağa geçerken
kızılım'sı yansırken mavi vahalar
onun ıssızca uyuduğu karanlık
tapınak su ve zambaklar içinde
kayıp düşler resimler çizerken
hala onula birlikteyim
o benimle ve asla ayrılmadık
ikimiz de bu dünyada tutukluyuz
onun silüeti çok narin duruyor
karanlığın gölgesinde hiçlik içinde
yükselen harabe mermer sütun gibi
düşlerim puslu soğuk renksiz duvarlar
ve bize yıldızları yansıtıyor
yosun bağlamış okyanus kıyısında
balıkların huzursuz çırpınışı
ölüm konçertosu gibi çınlarken
güneşin sıcaklığında ıstırap
çeken tuz kristalleri ışıldayan
yakamozların mavi haykırışı
gürlerken...
asuman gözlüm mavimsi mezarında kal
perili gemiler yelken acarken ufka doğru
huzursuzca dalgalanan bulutlar altında
kal anılarımın solmuş şafağında kızıl
dudaklarının tuzunda eriyen düşlerim
kanatlanıp düşünceye dek cennette
kurtlar sofrasına buyur sert rüzgarlarda
kalbin uğultusu bir fısıltıyla düşünce dek
ağla mehtap kasvet altında yükselince
yudumla mor şaraplar kuzu tadında
geceleri ayaz eserken dökülsün gam
yapraklarına yığılmış kutsal tapınaklar
ve bir ışığın gölge boyunca ilerlediği gibi
ve tel örgüler yanılsamayı mahvediyor
rüya gören bir silüet elinde uçurtma
yaralı göğsünde nabzı cılız cılız vuruyor
titrek titrek göğsünü tutuyor gözleri açık
kanadı kırık titreyen göçmen kuşları gibi
tabakaların altında doğal cehennem
savaştan sonra ortaya çıkan haykırış
isyan başlar gri saçlarımda dalgalanan
ey özgürlük ey asi rüzgarlarda savrulan
son savaşım...
Suskun//