Uykusunda Vurulan Kuşlar

Ağırdır yaşamak havadan sudan

hele uyku o penceresidir varlığın o yok mu

rüyalarda kanatlı kuşlar kanatsız kuşlar

annem var annem nasıl uyumam

içimde içinden ayrılanların

kopartılan kirpiklerini topluyorum şu an

ne yapsam gitmiyorsunuz üstelik

dizleriniz kan içinde çocuklar

avuçlarım yoksul ülkeler gibi sımsıkı

anlayamadığım bir lisanla uçuyorsunuz

konuşalım bu mevzuyu sabaha kadar

ayrılıktan ölümden ve aşktan başka ne var

ne var ki yanından geçen insanların

tekmelediği köpekler gibi ürktüm hayattan

çünkü başımı uzattığım her el

dağıtarak intikam alıyordu saçlarımdan

kırılan kürek kemiğimin acısından

bir sala vakti avuçlarına koyduğum hüzünden

ne olur ayrılanlardan olma kavuşanlardan ol

kalbi genişlerden ol yüzü uçuşanlardan

vakitsiz gitmiş olabilirsin neyleyim

o en güzel vakitlerde gelenlerden haber ver

kalbimin başında bekliyorum kabrini

göğe doğru bakan bir servi gibi

gidin ve yeniden kurun dünyanızı

bozulan yuvalarınızın kuşlarını sevin usul usul

belki belki de çok derin bir yaranın

acısına bakarken solmuştur benizleri