Uykusuz Kül

gece yarısı dilin

bu çehre bu sunanın

uykusu mudur

gel vazgeçelim

korkanların Tanrısı

aklından çıkartsana bizi

gökyüzünde kül gibi

suya sıkılan kurşunum

içimde yanmışlar

sönmüşler erimişler

gitmişler varken

iç içe bölünmez neden

düşmek için alevin

orta yerinde aklını alan

gülleri İbrahimin

sevgilim benim

ayyuka çıkan adem

şöhrete terk edilen makam

o ölümsüzlük sıtması işte

yakamıza yapışan

karınca duası sanırım

uykusuz gecelerimi yaratan

şu bizim yeni gelin

bulut sunağımızdır şiir