Uzak Şehirlerin Namuslu İnsanları

Uzak şehirlerin uzak kasabaların

Taşralı, eli yüzü düzgün

Şalvarına ve uçkuruna sahip

En namuslu insanlarıydılar onlar...

Orada da güneş

Zamanında doğar zamanında batardı

Ve insanlar kuşluk vakti

Sadece sevdikleri ile yatardı...

Selamın kelamdan önce geldiğini bilirlerdi

İnsanlar dolu dolu

Hayat kitabını okumada ilk sırada

İşte burası Anadolu

Coğrafyanın tam kalbi

Binlerce medeniyet

Birgün insanların kendilerini tanıyacağını bilmeden

Yaşadılar özgürce...

Uzak şehirlerin tarlalarında

Sıcak yaz günlerinde

Testilerini ağızlarına dayadıktan sonra

Yanık yanık türkü söylediler sevdiklerine...

''Hoca Nasreddin gibi ağladılar

Bayburtlu Zihni gibi güldüler''

Bir tek şeyi bildiler

Çalışmak çalışmak çalışmak...

Alnına bir gram leke bulaştırmamak...