Uzak Ve Yakın

Yakın olduğu kadar uzak uzak olduğu kadar yakın

Duruyor karşımda en temiz melekler kadar saf ve yalın

Ah kimsecikler görmesin kimsecikler farketmesin sakın

Güneş hiçbir zaman batmasın bu an sonsuza dek yaşansın

Bu oturan ben, bu karşımdaki o, bu biz miyiz?

Yan yana mıyız herkeslerden her şeyden habersiz

Sanki yıllardır mutlu mesut yaşıyor gibiyiz

Parkın ortasında kelebekler gibi sahipsiz

Ruhum şad oluyor sanki konuşurken dili

Yanımda yaralı ve ürkek bir ceylan gibi

Kalmıyor insanın ne tasası ne de derdi

Mübarek elleri bana sonsuzluğu içirdi

Hiç tanımadı ellerim narin ellerini

Hiç bilmedi yüreğim yaban yüreğini

Dinmeyen bir delilik kapladı bedenimi

Yiten günle birlikte sessizce gidiverdi.

16.07.2008