Uzak/l-aş/k

Hırçın dalgaların esaretinde

Bata çıka yürüyor şu sarhoş bedenim..

Kaç kaçabildiğin kadar,

Tut ellerinden yalnızlığın ve uzaklaş

Tut ki zincirlerimin farkına varayım..

Zifiri karanlık koymadan en derinlerine çek git !

Benliğim aşk a aç kalsın bırak..ve uzaklaş

Nasılsa şerefine kalkan kadehler hep şeref-siz tümcelerde eriyecek

Durma, çek ve git

Ardıma düşmüş kahpeliğin gölgesinde benden uzaklaş

Çağırıyor bak, evinde bekleyenin

Ve sen bu vedaya istersen elinle yaklaş

Sığınacak liman saydığın geceden beridir tüm koylarımdaki gemiler alabora

Seninkisini ise yaktım bir çırpıda !

Hadi hadi sen bu gece yine çok şanslısın sarhoş narasına düştün

Damlalarda boğulan gözlerime ihanet ediyor sözlerim

Yüreğim ile aklım meze niyetine yine sende

Kaç, kaç birazdan başlar dibine vurunca kadehin sağanak

Buralarda durma uzaklaş

Bir fahişenin yağmurunda ıslanmasın silüyetin..

Eee yeter !

Nedir bu keşmekeş sevmelerinde ne istediğini bilmez hallerin

Çek ve git

Durma öylece çocuk masumiyetinde bakarak

Hıçkırıklara boğulmakta nerden çıktı

Nedendir bu ölüm ile beni bir tutmaların

Kandırmak niye

Avutmak niye

Söylesene ya da dur tek kelime etme !

Ben okyanus vurgunuyum sevgilim

Hiç bir acı işlemez yüreğime

Değme artık sende artık uzaklaş

Hissiz ve sarhoş kadınlığım

Oynadığın yeter

Yeter kahrın

Yeter artık yeter !

İstesen de gelmez seninle,

Ömründen ömrüne gelmez bekleme

Çek git işte

Dön ve uzaklaş !