Uzaklar

Bir yağmur gibi yağdın kalbime.

Ben bir kum tanesiydim sense fırtınam

Estikçe senle birlikte sürüklendim bende.

Daha esmez o rüzgarlarım götürmez beni estigi yerlere.

Kalbimde o yağmuru bekler rüzgarıyla can bulsun diye

Hep boş olacaktır kalbimin o kısmı yaşanmamışlıkları bir gün yaşar diye.

O rüzgarda ard arda içerim artık sonu gelmez sigaralarımı

Duman olmuş düşüncelerimle eser belki diye rüzgarın.

Kor olmuştu düşüncelerim rüzgarını ısıtsın diye.

Birlikte ısınırdık o zaman nefes aldıgımca yada nefes aldıgmı sandıgımca.

Kanımada karışmıştı yoklugun ne zaman biterdi ki bu sonsuzlugun.

Bitmezdi o da kalbim seni andıkça yada yagmurunda kaldıkça.

Islanırdı sigaram rüzgarına külleri karışırdı.

Es artık bir parçamla götür olabildigince uzaklara.

O zaman anlayacaksın sevdiginin bir parçası senin oldugu halde bütün olamamanın zorlugunu

Bizde bir bütünken parçalar gibiydik hiç bi zaman sarılıp bütünlenememişin yasını tutardı bu kalbim

Küllenecek artık sevgim genede minnettarım sevgilim beni sevdigin için.