Uzaklardaki Sevgiliye

Giderken hiçbir şey diyememek

Kaybetmeyi bilmemekti belkide yaptığım bu saçmalık

Gurur yapıp, "yetti artık ne olacak" demek

Bu kadar kolaymıydı ki ayrılık?

Oysa sen "birgün belki tekrar" diyebildin

Ben "boşver" "bitti" diyerek, gülüp geçtim

İşte o an, dünyamdaki en önemli insanı,

Bu sözlerle ezip geçtim

İlk zamanlar başkalarıyla doldurdum yerini

Hiç aramadım, dedim ki "gider biri, gelir diğeri"

Yıllar geçti aradan

Hiç kimse senin gibi değildi

Yıllanmış şarap gibi oldun, yaktın içimi

Her geçen gün biraz daha ister oldum seni

Döneceğinin imkansız olduğunu bilsemde

Çok özledim aşkım, lütfen dön geri.

Rüyalarımda bile hep seni düşledim

Sevgimi bu, yoksa alışkanlıkmı çözemedim

Hayatımda senden başka

Ne kimseyi düşündüm, nede sevebildim.

Seni son bir kez görebilseydim

Çalsaydın kapımı, deseydin "merhaba"

Canımı sererdim önüne, "ister sev, ister öldür"

Yeterki, gittiğin yere bu kalbide götür.

Hissediyorum nefesini

O kadarda uzak değilsin bana

Birgün çıkacak geleceksin

Güneş gibi parlayacaksın karşımda

Sensiz gecelerde sanıyorum hayalperest oldum

Gerçeklerle düşler arasında kayboldum

Hep geleceksin hayaliyle avundum

Öldüm, yok oldum ve her seferinde tekrar doğdum

Bu kadar acımı verirmiş, bir insanı sevmek?

Özlemek, beklemek ve kaybetmek.

Ve şu da bir gerçek bebeğim,

Ölümün senden önce gelme şansı daha yüksek...