Uzaklığının Öpüş Tadı

savrulmak da içten

hem her üşüme son üşüme

sisli bir rüzgarla biter

yağmura elbise telaşında...

çare

tanrı gibi soluğu

yeryüzüme

kimdir nedir demeden sevmeye eli çabuk

fazla diretmez

o da gider bilirim

kafiyesi sonra

bilsem kime...

tüm zaman pazar

yanından geçip de su vermediğim

ağaçlara kaldı işim

aklım öğlen uykularına uzak

fikrim en yakın konuşma arasına

paydaş

bir keresinde uzaklığının öpüş tadını

gözyaşlarımla çizdim

yeryüzüme...

seni

kimdir nedir demeden sevmeye elim çabuk

fazla sürmez

bu da yiter bilirim

bakiyesi sonra

bilmem kime...

hâlâ çocukkendeyim

hâlâ karşıdan buraya kadar

hepsi güzel

ilk anlamıyla hâlâ annem

hâlâ son anlamıyla da sönünce ışık

karanlıkla oynamam

isterim birlikte bir taşa dokunalım

üşenmeden

akşamsız

vedasız bir oyuna başlayalım

hadi

yoksun yazları unutup

bulutların hızıyla ekeşerek

davetsiz

bir çaya gidelim

fazla sürmez

ölümlerle büyür acım bilirim

karinesi sonra

bilsen kimde...