Uzaktın Bana

Bir şehrin ışıkları kadar uzaktın bana

Oysa bir nefes kadar yakındım sana

Sen bana bir çığlık bense sessizliktim daima

Hiç görmedin seni takip eden gölgemi ardın sıra

Ve şimdi yere batsın aşkımda sevdamda gururumda

Sen uykunda rüyalarını harmanlarken ben çok uzaklarda

Pencerenin aralığından sızıp bir öpücük konduruyorum yanağına

Benim olsan diyorum beni sarsan açıkta kalan rüyaları kapatıp dalıyorum karanlığa

Sıgaramı ateşleyip Bir duman edasıyla karışıyorum odana

Kokum siniyor duvarlarına bölemiyorum uykunu düşlerini rüyalarınıda

Açılmamış bir mektup gibi dudaklarını bekliyorum o duvarların köşesinde

Göz yaşı döküp yanı başına ve kendimi bırakıyorum dışarıda esen poyraza

Son bahar havasında savrulan yapraklar gibi düşüyorum o acımasız topraklara