Uzat Elini Eylül

berbat bir temmuz gününde

güneş üzerimize saçıyor

kavruk soluğunu

siyaha çalan nem

genizleri düğümlüyor

rüzgâr ıslıkları

avaz avaz haykırmak istedikçe

entarisi yırtılmış güneş

öfkesini veryansın ediyor

hıçkırıklarla

nefeslere karışan

yakıcı kırmızı

ruhun kesiklerinden

yan çiziyor

sabah akşam

martılar bile sarhoş

mecalsiz susuşlarda

temmuz sıcak kokuyor

yağmur firari

sanki bitkiler küskün çocuk yüzü

döküyor yapraklarını

bir bir toprağa

görkemli gün batımlarında

bir tutam serin solunmak istense bile

karanlığın örtüsünde

yeşil mavi çırpınışlar

uçuşmayı bekleyen kağıtlar gibi

darmadağınık

uzatsa elini Eylül

başlasa yağmur korosu

bulutlar içini dökerken

kelebek kanadı çırpışlarıyla

sonbaharı içsek kana kana

2012 Temmuzu