Üzgünüm Anne

Karanlıklarda arıyorum seni

Gittiğin günden bu yana

Meyhane köşelerinde soruyorum seni

Beni bıraktığın günden bu yana

Resminle konuşuyorum artık

Hadi durma hayallerimi tekrar yık

Dolaşmıyorum hiç kafam ayık

Senden sonra dünyam hep dağınık

Kayboluyorum karanlık sokaklarda

Kendimi meyhanelerde buluyorum bir anda

Yapraklar bile bir hoş dökülüyor sonbaharda

Hadi susma söyle ne buldun onda

Tükendi artık umutlarım

Kalmadı bak hayalim

Sensiz geçen günlerde ben hep ölüyüm

Söyle sana nasıl içmeyeyim

Her günüm artık isyanla dolu

Üzgünüm anne unutamam ben onu

Bitemez böyle bu masalın sonu

Bitirdiler bak anne oğlunu