Üzülmüyorum

Üzülmüyorum

Var elbet bir kesme keslik su kainatin efkarinda

Onca karmasa

Tanrisal bir uyum

Evren gezgini göcebe kuslar misali

Ucmaya hic ara vermedik

Hep daha yüksegine uctuk

Ve kücüldük

Masallar kaybetti büyülerini

Atölye sehirlerin her kösesinde dikili

Dev cüce heykelleri

Bütün tanrilar

Krallar ve firavunlar

Heykeltrasini bekleyen

Suskun tas silsillesi gibi

Üzülmüyorum

Var elbette bir maharet

Kendini sürekli cogaltan degistiren yasatan bir el gibi

Kendi farkina varan bir dogaysa insan

Simdi dahada iyi anliyorum

Agaci kemiren kurtlari

Bu hayatta cok seyi buldum

Bir tek sey haric

O da kendisiyle birlikte her seyi yok edecek olan i

Genede üzülmüyorum

Kendisiyle birlikte her seyi yok edecegini bulan

Kendisiyle birlikte her seyi var edecegini de bulur.