Uzun Bir Aradan Sonra Tekrar Yazmak

Uzun zaman oldu elime almayalı kalemi

Gözyaşlarım gibi kalemim de kurudu sandım

Farkettim ki içimin soğukluğundanmış

Yeni bir sen olmamasının boşluğuymuş bu

Öyle bir boşluk ki yaşadığım

Hem ben içindeyim

Hem de o benim içimde

Dilimde artık sadece sen yoksun

Derin bir sessizlik kaldı geriye

Kelimelerimi türeketen çaresizlik

Gözlerimi de kör etti cahilce

Bakamaz oldum yeni bir umuda

Bir gün yaşamayı istedim

Ve elime bir kalem aldım

Sadece yazdım, sayfalarca yazdım

Düşünmedim hiçbir şeyi

Bıraktım kağıda artık yazan değil

Okuyan düşünsün diye

Kim bilir belki bir gün

Okuyan sen olursun diye