Uzun Susacağım

Uzun susacağım

çünkü duyduğun o ilk cümlenin üzerine

ekleyebileceğim söz yok heybemde sana' İlker PAMUKÇU

İlkinde; bir sabah İstanbul'dan koyulup yola

Çin'e varmıştı ya, topal minik bir karınca

Hatırla!

Kabil gömmemişti Habil'i daha toprağa

kurbanlarını sunmamışlardı ya hani

henüz yüce Yaradan'a

Nuh gemisini tamamlamamıştı

Dokuz yüz kırk sekiz yaşındaydı ya daha

Bir çift ceylan yoldaş değildi henüz

Krallığını sürmekte olan güçlü aslana

Unutma!

Firavun yeni doğan masumları katlediyorken hâlâ

Nil kan kızılı akmamıştı sabaha

Ufak bir çocuktu hani

O'nu imana davet etmemişti henüz Hz. Musa

Cebrail gelmemişti Lokman'a

Savrulmamıştı kara kaplı defterin yaprakları sulara

Hatırla!

Babası Yesügey, göçebe hayatı sürüyordu

Annesi Helen'den doğmamıştı

Cengiz Han daha

Büyük savaşlara gebeydi

Asya o zamanlarda

Akşemsettin, Hacı Bayram Veli'den ders almamıştı henüz

Ve yürümemişlerdi o şanlı orduyla

Talebesi Fatih Sultan Mehmet Konstantiniyye surlarına

Uzun susacağım

Bu defa Arz ile arş'ın dürüleceği güne şahitlik ederken insan

Duyacaksın yeniden sözlerimi

İhtimal unutmuş olacaksın

Çok öncesinden aşina olduğun sesimi

İşte tam da o zaman

Anımsa

Sana ilk söylediğim cümleyi

SENİ ÇOK SEVİYORUM, SEVECEĞİM ÖMRÜM OLDUKÇA

İLKER PAMUKÇU-

Nisan- İki Bin On bİr