Vadideki Zambaklar

saçlarımdan kurtulmak istiyorum bugün

bugün, saatlere bağlanmadan

koşmalı...

bugün sebeplere bağlanmadan oturmalı

düşünmeliyim...

kırlarda coşan taze taylarla

bugün sancısızca doğmalı

ve yine bugün sancısızca gitmeliyim

içimde yıllardır biriken tadı mayhoş his,

çökeliyor gün geçtikçe bedenime

birikiyor, şekilleniyor... ki tanımıyorum hiç

sanki bir rus çarı

adı rodion romanovich...

ben, bugün, sanki

çekip kapısını birden ruhumun

çıkıp gideceğim

çekip gideceğim

aynada ki bezgin ifadem

hapsolupta o buzdan çerçeveye

arkamdan çığlık, feryat, figan...

...

sırtımda yıllardır taşıdığım

buruk hüzün

asma bahçelerinden toplanıp

serilmiş bir asfaltın kenarına

kuruyor güneşin altında

sanki çözülüyor bugün

çağırmayın sakın beni

aramayın...

soran olursa eğer beni bir gün

engin tarlalarındayım öksüz vadimin...

vadide ki yeşil zambaklarla birlikteyim...

orada, neşeyle açıyorum hergün

18.03.2012