Vadim Yeşil Gökyüzüm Mavi Yüreğimde İsyan

Ne yani batmayacak mı sandınız güneş?

Öyle bir batar ki,

Alır korkularınızı, söker kalbinizden

Karanlıklarda çırpınan bir canavara dönüştürür sizi

Kalp atışları olmayan

Bu nedir ki?

En kötüsü mü?

Hayır, daha başlangıç

Bir kere girdimi içinize hiçlik duygusu

Artık bir vampirsiniz sabaha varamayan

Çok uzaktadır çok

Duymaz sesinizi çocuklar

Kuşların uçmadığı gökyüzü sizindir artık

Toprağa dokunduğunu zannettiğiniz elleriniz

Öyle şeyler ekmiştir ki

Tarlalarında açlık vardır sadece

Tokluğu barındırmayan

Şehvetli dudaklardan aldığınız, öpücüktür adı

Ama haz veremez duyularınıza tadı

Ne Âdemdir, ne de Havva bilinenin adı

Tarihi siz yazıyorsunuz ya ha bire, anlaşılamayan

-Ey kadın kapat her yerini

-Kahkaha atmadan görebileyim güldüğünü

-Ey adamım Enola Gay'e yükle atomu

-Hiroşima, Nagazaki'ye göster gününü

-Çocuğum silah tut

-Tut-ki göster dünyaya nasıl büyüdüğünü

Korkusu olmayan kalbin attığı yerde

Sorgusu olmayan insanlık başlar

İnsanlığın öldüğü yerde

Artık kıyamettir var olan

Oysa vadimdeki yeşil

Ve onun üstünü örten mavi

Hepimize yeterdi