Vagon Vagon Raylar

Ve bir gün çıkagelir atlıkarıncalar

oynaşır durur gözlerimin önünde

hafif kaypak biraz da sarı desenli...

sahi, bırakır mı beni geçmişin nağmeleri.

Ucuza kapatılır belkide sararmaz benzi,

kırmızı bir daire içerisine alınırken her hareketi

kim vurduya gider belkide gerek kalmaz ertesine

kıvranır ya gözlerim, dayanmaz böylesine.

"Uçamayan balonlara inat ters düşülmezmiş gerçeğe"

okurken yaşamın yirmibeşinci sayfasından

atlıyorum bir sayfa, düşülsün hafızamdan.

Ne idüğü belirsiz bir kaç müsvedde

arasına iliştirilmiş nihayet, benden habersizce

susmalı mıyım ?

yada konuşursam duyar mıyım?

demeye kalmadan kavuşurum kendime

sahi, unutulanlar birikir mi gözlerimde