Vahye Bürün

Karşına çıkmak er yiğit işi

Söylemek sözleri bilirken kişi

Anladım ki zordur üstadadinin işi.

Artık düzeltsin kendini birbir

Herkesin bir yani üsdadidir.

Bilirim hey can taşla beni de

Günahsız olan var mı alemde

Herkesin var eksik yüksek yanları

Düzeltmek için çapalayıp durmalı.

Demiş alim olan kişi iyilik duraksız

Yürürsün durmadan bu yol amansız

İyiliğin bittiği nokta yoktur ya

Koşarsın en güzel, yol Allah ile.

Ham değil pişmenin zamanı gelmiş

İşte böylece yücelir ermiş

Haydi büyük yürek tak kanatları

Takıl yerden yüksek mana katları.

İşte diyorum ya bu bitmez mana

Allah'lı gördüğün her şeyde var ya

Ne demiş büyük alim olan da

Allah'ın yok neyin var

Allah'ın var neye muhtaçsın.

İşte yüreğim yanar yanar da

Küçük küçük ermek var muradıma

İşte taşla beni ey güzel ozan

Yüreğimin kirleri dökülsün her an.

Değilse pürü pak değil ki insan

Doğar bu dünyaya bir küçük alem

Dertler tasalar, içinde büyür

Hayatın gayesi bir Allah iledir.

Bak kendi içine gör bunları da

Bu fakir ne bilir kendinden öte

İnsan insanı, çağırır kendine

Sen kendine dön gör hikmeti de

Tertemiz fıtratın yatar derinde.

Şöyle bir silkin dökülsün karanlık

Vahiydir karanlığı delen, sönmeyen ışık.

(Nisan 2011 İstanbul)