Van Gogh Sarısı Hüzün

buza çalan gecelerimde

yamarken eksiklerimi eksiklerine

tek hücreli bir aşkın tamtamları çalarken

sıcağın kokusudur

bir meme başının ve kadın kalçasının hayali

el ayak çekilmişse hecelerden..

bizler içindir acı - şaire yakışan budur -

daha sıkıntılıdır fiyakalı huzur

çektiklerimizden..

bilirim acısını

ana rahmine çıplak ve ölü düşmelerin

- yaşamamışlığın -

aynı gülün dikeni batar ellerimize

ışıldayınca gözleri ölümün

tek tük şarkılar olsa da hayatın içinde

gecenin her hangi bir vaktinde

- ya da günün -

hangi kalemi alsam elime

van gogh sarısı hüzün..