Van Günlüğü

Sen mahzun gecelerden söz ederdin

Yalnızlıktan, bir de imkânsızlıktan.

Bir nakarattı dilimize düşen

Hece hece anlardık özlemi

Hayallerimiz olurdu her şey

Ben bir demli buğusundan izlerdim seni

Şehirler artarda düşerdi

Mesafeler mi? tükenirdi hayallerimde

Ama hayallerim hiç tükenmezdi

Hele ki Van gölünde gün batımında

Güneş el sallarken ufuktan

Saçlarının kızılı düşerdi kente

Ellerimle okşamaya kalkardım

Bir şehir saçların olurdu sevgili

Ben dokunamazdım.

Ağır aksak bir lisan olurdu sensizlik

Anlamak için erek dağına kulak verirdim

Yankılar duymak için,

Olmazdı.

Eteklerine yas düşerdi,

Erek beni anlamazdı.

Ereğin ayazı sensizliğe denk

Üşürdüm sevgili

Hummalı düşlerim yakmasa beni

Donardım...