Varoluştaki Tutsağa

sözden bir ev yapalım

ay gecelerine şarkılar konsun

seni suskulardan kaldırıp

sesimdeki kımıldanışı versem kollarına

göğsüm rüyayla dolunca

yani dalgalanınca içim

bu har zamanıdır

bulutların asırlık sessizliğinde

gece siyah bir toprak gibi uzanıyor

sezginin kokusu var

tutuşmuş kırmızının koynu

alla beni

bir kuyunun dibinde kurumuş matemin laneti

gök bizden yana

bir kuş havalanır

bir kuş daha

adımız dertsiz bir güne başlamış

uzun güneş olalım

çırılçıplak günaydınlanalım

alacalansın sedef

şiirin niyetini biliyorum

anladım ki kozadan çıkmak ister

belki saklandığı bir redifti

yüreği mercan

müzikle boyamış kuru sazlıklarını

gel başucuma

sözcüklerin kesiştiği yerde

besteler sunayım dudaklarına...