Varsam Yoksam Sen

Ayaklarını

Su birikintilerine vura çarpa yürüyen

Üstü başı yağmur çamur

Bir dışarısıysan benim için

Kirpiklerinden tutup duvarlara çarpmışsam

Yollarını beklerken

Camlarımda uyuya kalan gözlerimi

Tırnaklarını geçirip tenime

Bedenimden ayıklarken kemik kemik kendini

Cesetsiz bir kefen gibi

Yığılmışsam yaşamın orta yeri

Saçlarımı geçirip parmaklarıma

Dikmişsem birbirine

Senden arta kalanlarımı

Kayıpsa parçalarım

Hâlâ noksansam

Gecenin zehir zıkkım saatlerinde

Göğsüne basılıp tokatlanmışsa

Yastığında uykularım meçhûlllerin fâilleriyle

Ayaklarından asılıp

Başaşağı sorgulanmışsa delileri oynatan aklım

Cevapsızsam

Dişleri kırılıp

Kerpetenle sökülmüşse ağzımdan lisânım

Anlamsızsam

Gebere gebere çekip karnıma bacaklarımı

Kollarımla sarıp sıcak tutmuşsam

Sol yan sancılarımı

Yokluğunun çökük omuzlarının omurgasızlığına

Yaslamışsam kahrolası başımı

Sarsaksam

Sakarsam

Sakatsam

Ve saçmalıyorsam şimdiki gibi

Yani uslanmamışsam yine de

Ahmaksam anlayacağın

Tevrât'a

Zebûr'a

İncil'e ve Kur'ân'a andımsan

Toprağına el bastığım mezarın onulmaz yasıysan

İçimin derûnî boşluklarında

Allah'ın emri

Peygamberin kâvliyle carmıhına gerilmişsen alnımın

Meryemî bir teslimiyet ve tevekkülle

Bozmamışsam susuzlugunu orucumun

Dizleri secde kertiği

5 vakit Mirâcımsan kıblegâhımda

Mikât'a varmadan giyindiğim İhrâmımsan

Haramsan gayrısına

Yasaksan

Olmazsan

Tuzla ovmuş

Kireçle sıvamışsam

Kurt yuvası zindan yaralarımı

Küfürler kusmuşsam

Sussun diye

Ağzıma bastırdığım avuçlarıma

Bu ahraz sevdamın yüzü suyu hürmetine

Kendini bağışla bana yalvarışlarıyla

Sabahlamışsam

Yumruk seslerime sağır bakan kapında

Yoksan

Yoksunsam

Yoksulsam

Canın Cehenneme ulan

Canın Cehenneme

Bende ben diye birsey kalmadı zâti