Vay Gönül Gülü

Dalların yeşerip tomurcuk versin

Goncaya hasretsin vay gönül gülü

Dilerim bülbüller murada ersin

Ravzada bülbülüm say gönül gülü

Bu nasıl bir hasret yakıp kavurdu

Ulu çınar idim yıkıp devirdi

Fırtına önüne katıp savurdu

Çıkmıyor bu gece ay gönül gülü

Bağımız marazlı yeşil dalı yok

Sinemde duruyor saplandı şu ok

Deme kelebeğe bir gün bile çok

Kaderine boyun eğ gönül gülü

Kul Garib'im durgun göl idim taştım

Sanma ki bendimi çiğneyip aştım

Yüreğim dillendi ben bile şaştım

Anlamaz halinden bey gönül gülü