Vazgeçemediğim

taş duvarlar gibi

etrafını örüyor kalbimin

ne yana yürüsem

biri var

hapsetmiş beni kendine

aklımın alabildiğine

yokluğunu düşünemediğim

biri var

gözlerim gözlerinde kalmış

öylesine, tam da karşısında

varlığında yok olup gittiğim

biri var

aşk desem değil bunun adı

tutku desem hiç değil

tarifsiz duygularda nedensiz sevilen

biri var

şurada güneş kadar uzakta

dünya gibi etrafında dönüp durduğum

karanlıklardan kaçıp da sığındığım

biri var

ekmek ve su gibi değil

kan gibi muhtaç olduğum

asla vazgeçemediğim

biri var...

02.12.12