Vazgeçenler Sokağı

Serseri bir gökkuşağı dağılıyor gökyüzünde

Yağmur sonraları birbirine karışan mektup akıntılarında

Kayboluyor gözlerim.

Keşke hiç dokunmasaydım gölgene

O zaman daha bir gerçek olurdun

Daha bir imkansız ama karşımda

Soğuk duvarlarda parmaklarım

Günaha girmiş çöl kumu gibi savruluyorum karanlığa

Biraz sayfa

Biraz karmaşa

Her an eksik bir şiir

Her an biraz daha eksilen ses birikintileri kadar sessiz

Ne kadar çok dilenciymişim aşkına

Ne kadar çok onursuz

Çıkmaz bir sokak misali, çıkamadıkça unutulmuş...