Ve Hiçbir Şey Olmamış Gibi

Şehirler küskün

Dağların başı dumanlı

Sır, üç yapraklı yoncada(!)

Bitecek mi

Bitmeyecek mi bu kargaşa telaşıyla

Koparıyorum yoncanın ilk yaprağını

Adı kötülüktü, gitti(!)

İkincisi düşmanlıktı, bitti(!)

Üçüncüsü savaştı!..

Deseler o da bitti

Ama, hala koparamadım son yaprağı!..

Kimseye belli etmesem de

İçten içe yanıyorum

Yağmuru iteleyip, yaşını akıtan gözüme...

Ya gelmezse Tanrı'dan bir yardım

Ne yaparım!

Korku içinde, tereddütle bekliyorum...

"Hainler, hırsızlar, acımasızlar

Yiyiciler, hep banacılar çoğalır da

Tüketirlerse ülkemin zenginliklerini

Taşını, toprağını çöle çevirirse

Tarlama atılan zehirli tohum memleketimin

Zoraki uçuşları başlarsa göçmen kuşların

Mezardaki fidanların kemikleri sızlarsa

Evlerinde, sönük ocaklı analar-babalar

Bacılar-eşler-çocuklar-yavuklular

Kahrından, yas tutmaktan

Yatak-yorgan hasta olursa..."

Bunları düşündükçe canlı canlı ölüyorum ben!..

Elimde bir terazi, tartıyorum doğruları-yanlışları

Birbirini götürüyor artılar, eksiler

Hayatın gözleri dolu dolu ama

Israrla büyüyor, bitmiyor kargaşa

Ve hiçbir şey olmamış gibi

Kaldığı yerden sürüyor yaşam!..

Ne zaman parçalandı

Ne zaman un ufak oldu bu hayatın taşları

Bilmem ki!..

ANKARA/19 Haziran 2016