Ve Musa Ve İsa Ve Muhammed

derdimi anlatsam harrana karşı

ova donakalır

keklik havalanmaz

gülümsemez ceylanlar

anlatamam nasıl bir hayınlıktı

nasıl bir vahşet

musa utandı kavminden

başını eğdi

isa

baba bağışla onları

ne yaptıklarını bilmiyorlar dedi utangaç

muhammedin bir damla yaş süzüldü gözlerinden

bu muydu ümmeti

katil sürüsü

.....

kıştı

toru topu çeyrek vardı yeni bir yıla

karasını beyaza katmıştı gece

zemheri soğuğuydu

üşüyorlardı

dolunaydı bir kurt uludu

hemen karşıda uludere hayattı solgun ışıklarına inat

tutuvereceklerdi uzatsalar elllerini

bir adımlık yol memleket dediğin

na şurası

ezbere bilirlerdi yıllardır teptikleri yolu

ve katırları zaten aşinaydı mayına tehlikeye ölüme

geçip gideceklerdi

sıcacık bir selamla askere dededen miras

onlar ki

gavura aman vermediler antep urfa önünde

ayrılığı gayrılığı yoktu gönüllerinin

meydan okudular koca düvele

ve elleri kenetli öldüler birbirlerine

bölen para babaları değil miydi

ve global eşkiyalar

azgın kapitalistler

baba yadigarı topraklarını

şimdi pasaport lazımdı geçmeye karşı yakaya

yıllar sonra anca kütüğe yazılan adları

kayda geçmemiş babalarının duaları

analarının okşamasıyla saçlarını hiç yaşamamış

geçeceklerdi

.....

oy heval

beyaz tepe kan revan içinde kaldı

kıyamet kavradı kervanı

boylu boyunca yarıldı dağ

eteğinde buram buram barut kokusu

acıyla kıvranarak uzandı

büktü boynunu usulca

korku dolu ve bitkin

kana doydu avlumdaki karanfil

.....

uçaklar

her biri birer seri katil

her biri otuz dört cana saldırmış

otuz dört can yoldaşı

otuz dört kanayan yara

ateş böcekleriydiler gayrı

toplanıp kenetlenen mahşer gününde

sonra dağılıveren paramparça

herkes hısım akraba

ölümüne iç içe ecelle herkes

oluk oluk kandı kar

vurulmuşlardı can evinden perme perişan

şervanın eli değdi dereye

on yedisinde ya var ya yok

cayır cayır yanmıştı

artık araftaydılar

hayat kayıvermişti ellerinden

.....

kalbim artık her gün otuz dörde bölünür

kanar şah damarım

kanar gözlerim her gün yeniden

yakar da yakar ateş topları

toplarım gencecik bedenlerin parçalarını

daha çocuk yaşta

daha gün yaşamamış

oy beni beni

yakanızda olacak mahşer gününde iki elleri

hesap gününde

günahına sevabına kefil olduğum

bujeh ve roboskide hala sıcacık akıyor kanları

ve sizi bekliyorlar reddederek ölümü

gölge vermiyor artık selviler

bir serhişin çaresizce ağlıyor