Ve Ölmek...

tınladı bir şafak döngüsü gibi yağmurlar

sonradan fikre düşmüş gibiydi zaman

içimden sebepsiz çığlıkları geldi hayatın

hatrıma düşen yılların öksüzlüğünü hissettim bir an

...ve işte yine bu şehir... unutulduğum!

kıvrım kıvrım esen sinsiliğin kokusu aklımda

göz alabildiğine aydınlık bir gökyüzü fakirliğinin korkusu

ve ölmek.çamurlar içinde büyüyen sonbaharlarda.