Veceddü

"satır başlarında iki kişi kalsak

suçumuz sevişmelerimizden büyük..."

orda uzakta soluğun kadar en az

gece ve lir

çek ordan bir gencebay

tortu diyorum rüzgâr

susma kültü

ve söylence

hadi gel

gel

ayak izlerim karanfil gölgesi

soğuk ve çıplak

en ıssız yerinde yürürüm mavi

en kuytu ağlarım siyah

en güzel severim sterliçya

anne ben bez bebektim

kınalı siyah

ve kirpiklerimde derin bir ah

unuttuğum saklayarak

ve ağlayarak

yazdığım her şiir

ve en uzak

bir adam

içimde uğuldayarak

sustuğumda

biliyorum sonsuza kadar bitmeyecek

zehir olsa

bıçak olsa

ya da kan dolsa düşlerime

bir aşksa

unutulmayacak

bir kırlangıç yüzüne

aylası düşmüş ayin

buz senfonisi

ya da sezen

mor dinlence

çok beyazdım

her şey bulaştı üstüme

bütün yeşilleri topladım sonra

yosunlardan duvak yaptım

kar altında ateş yaktım

dalını birden terkeden yapraktım

düştüm

avuçlarına

şimdi uyudum şiir doğurdu ay

sızım düş ve yakamoz-

nisan gün/eşsiz gökkuşağı

yağmur ol da yağ tenime...