Veda

gidiyorum gündüz düşlerimle;

mirasımdır geriye

mavi bir gökyüzü

nice umut yeşertsin binlerce yüreklere.

derinlerimdeki ,

benim içimdeki bir ben

yanımdaki dostum.

anlasılmamış bunca zamanı

bırakın yalnız çözeyim.

sevilirmi hiç

gözlerindeki hasretliği ,

ellerindeki sıcaklığı

göremediğimiz sevgili.

bakılırmı hiç güneşe

yalın gözlerle.

gördüm ben bu hayatta

varlığın anlamsızlığını

hiissettim ulaşılmazlığın dokunuşunu

insan olmak neydi;

sadakatsizliğin gururumu

yada bir kagıt parcası kıvamındamı hayaller.

bos bir elbise bedenimiz

yabancı aynadaki yüzümüze.

bir melek aksam üstü serinliğinde

bir ışık getirmişçesine huzurlu

yollar var belki bir daha dönemeyeceğimiz

gönüller var birdaha giremeyeceğimiz.

işte hayallerki bundan sonra başlar.

doyasıya bir aldanış aslında

benliğimizdeki kırıklar.

bir rüzgar esmeli

esmeliki meyveler düşsün ağaçlarından

bir yağmur yağmalı

yağmalıki anlam kazandırsın köklerine filizlerin.

bir insan yada bir ağaç

bir şeyler bırakmak geriye.

bir meyve yada bir gökyüzü

bağlı değillermi birbirlerine...