Veda

Bugün son kez hatırlattım kendimi sana
Benim ol diyemezdim diyemedim

Son , bahar yağmuru yağıyordu
İlk kez ıslanıyordum
Bir mayıs ayı gibi kısalıyordu ömrüm
14 mayıs gibi yaklaşıyordun
Sığınacak bi dut ağacım yoktu
Gurbet kadar soğuktu yağmur
Ben sana çaresiz kendim kadar da korkak
Son ,bahar yağmuru içime yağıyordu
İlk kez ıslanıyordum
Düş kırıkların batıyordu kaçmaya çalıştıkça
Bilmediğim bir mevsimde sırılsıklamdım
Atamadım resmini karaladım göz kapaklarıma
Ve gözlerimi kapattım

Bugün son kez hatırlattım kendimi sana
Benim ol diyemezdim , diyemedim.