Vedaları Sevmedim Hiç

Benimde sevmediğim vedalar oldu

Fakat sevilmeyen vedalar değil

Vedalardaki edalar elbet

Gidişlere acılar yüklemek

Dönüşlerin belkide umudunu kesmek

Ağlamak, içten içe ağlamak

Kimseye hissettirmeden, kendince

Paylaşmak acıyı, titremeden ölürcesine

Hayatın öyle zor anlarıdır işte, reddimce

Kalanı üzmek, kalana üzülmek

Kime faydası var söylesene

Güçlü olmazsan, seni kim oynacak düşünsene

Herkes karşılıksız yapmalı tüm bunları

Kısmen karşılığınıda almalı

Azalan yağmurun teşekkür busesiyle

Gideni üzmek, gidene üzülmek

İnan tek fark beklemek

Önemli olan umudu varedebilmek

Ben acıtmadım onun canını

Bilirim oda istemez tüm bunları

Yüzüme güler içine atar

Bırakmaz kendini, utanır aynanın karşısında

Çizdirir bana sonradan beyaz kağıtları

Bilirim der bana, yürekler bir ya

Veda isminden utanır sonra, söyletmez olur ya

Ve arka çıkartır insana, aynada kendini görebilmek

Ama önemli olan acıya inat, gülmeyi becerebilmek...