Vedaya Dört Kala

Vedaya dört kala gözlerim,

Hafif nemli

Ve ay parlaklığında damlar gözyaşım

İçimi titreten havanın

Sisli akşamına...

Bugün sevgilim yollar,

Karanlığı yırtıp getirir mi seni bana

Ya da alıp götürür mü beni

Ve içimdeki seni uzaklara...

Vedaya dört kala sevgilim,

Rüzgar sen kokuyor

Ve ben yüksek rakımlı bu yerde

Seni dolduruyorum ciğerlerime..

Sigaramı her içime çekişimde

Seni yakıyorum yüreğimde

Ziyan etmiyorum tek bir nefesi bile...

Vedaya dört kala ellerim,

Titriyor gecenin ayazında...

Isıtamaz başka hiç bir el tutuşması..

Oysa ellerin tutuştururdu ellerimi

Yangın yeriydi aşkımız...

Sislerin arasından sıyrılan ay ışığı

Senin yüzünün nurunu getirir bana

Faili siyah bir bulut, nurunun

Sanki diyor yeter...

Vedaya dört kala kalbim,

Senin ertesini bekliyor...

Sen benden kaçarken

Sana tutulmuş...