Vefasız

Çektirdiğin yeter dokunma gayrı

Gönül köşküm harap vurma vefasız.

Dilin pençesinden ruh beden ayrı

Duygusal varlığım kurma vefasız.

Mertlik libasımdır çakallık bilmem

Yürekler yakarak sinsice gülmem

Yolun açık olsun oyuna gelmem

Süslü söz sarf edip durma vefasız.

Serpildin meydana gözün havada

Akarsu birikmez delik kovada

İnsan huzur bulur sıcak yuvada

Senden hayır gelmez yorma vefasız.

Suyla söndürülmez yürek ateşi

Ezmeden can vermez yılanın başı

Bellekten silemem vurduğun taşı

Merhem kabul etmez sorma vefasız.

OZANMERDAN kanar açıksa yara

Bal vermez her çiçek dengini ara

Gözyaşım söndürür yansa da şura

Kalp evim mühürlü varma vefasız