Velakin

Bir gün el ayak

Çekilir yüreğinden

Ve nefes alışların duraksamaya başlar.

Garip bir sessizlik

İlişir dudaklarına acım tırak

Kalbin "küt küt" atarken birden durur!

-Daha sonra-

Sol yanını

Uğursuz bir huzur kaplar

Boğulurcasına yırtarsın gömleğini!

Düşünemezsin o an

Düğmelerin saçılır etrafa

Ardından yarı baygın düşersin koltuğa!

-Ve en nihayetin de-

Bir kuş misali

Uçtuğunu hissedersin

Kanatlanıp tâ en uzaklara!

Sevdiklerin panikle

Telaşla koşuşturur etrafında

Velakin artık her şey için çok geçtir!

Ve melek

Ç/almaya gelir

Yarım kalan gülüşünü!

Ölüm bu.

Yapacak bir şey yok!

Gitmen gerekir sadece ve gidersin...

13 Ağustos 2011

Adnan Bilgiç

Not: Edebiyatla seçki kurulunun seçkin üyelerine

Her bir seçki ile edebi çalışmalara değer verdikleri için

Ve bununla beraber, bu seçkilere yorum ve beğenileriyle renk katan

Tüm edebiyat tutkunlarına, teşekkürlerimi sunuyorum. İyi ki varsınız