Vesile-i Aşkınla

Mukaddes bir sevdanın elçisiydi bakışın

O bakışla başladı kalbimdeki akışın

Gelişinle başladı mutluluğun güncesi

Ve hükmünü yitirdi sensizliğin öncesi

Güneş doğmaz bir ruhun güneşi oldun o gün

İçimde ki hüzünler sonsuza oldu sürgün

Tarifsiz güzellikler içime doluştular

Kaybolmuş kanatlarım yeniden oluştular

Gecemde gökyüzümü süsledikçe ay halin

Gündüzümün sevinci oluyordu hayalin

Yüreğin heyecanı fikrimin şaşkınlığı

Sebebi hâsıl etti ilhamda taşkınlığı

Sana yazılacaklar sığmaz iken bir asra

Bir şeyler yazdım güya birbirin ardı sıra

Kifayetsiz kalemim sayende mahir oldu

Vesile-i aşkınla yüreğim şair oldu