Viyola/doğanın Açkısı
çelloda bir gecelik hikayemiz
do minör aralığında
bu kadar kısa
cam kırıklarında kanayan
düş kesikleri/kristal yanımızda
bir taraftan
korku tünellerinde
sorgulamaktan kaçınıyor
sevmeye ise azalarak çoğalıyoruz
..............
içkin ve aşkınlıkta/Brahmanlaşıyoruz
sevgili karıcığım ve çocuklarım
hayallerimize yetişemediğimiz
bir bayağılıktır almış başını gidiyor
turfalığa bak herkes boyun eğiyor
yalan-yanlışa
gözler kapatılmış
neredeyse/bu zaman diliminde
kendine...bir birine
/her şeye/ inancını yitirmiş olacak insanımız
sadece
flama/bez kadar düşünüyor
hizalayan yönetmelikler çeperinde arşınlıyor
alıştırıldığımız kadarıyla yaşıyoruz...
fakat
yinede yalnızız her defasında
senfoni
gökte yıldız
havada rüzgar ve yağmur kokusunda
gecenin tenor uğultusu
bir bakıma
/özgürlüğümüz/...
Böylece
Zamana boşalır içimiz/dışımız
...........
ağlamaya başladı bak aramıza yeni katılanlar
birazdan bırakıp gidecek vakti er yada geç dolanlar
zamansız akar geçer sanrılarda
geçirmese de bir gün bile ekmek kavgasız /insan
yanılgı daima sofralarda hizan
ancak
doğada
haksızlığa tahammül yok geçit yok .... inan