Vuruldum

Cevdet Kılıçlar ağabeyimize atf olunur.

O kurşunla bende vuruldum

İki kaşımın arasından

Kanım akıyor durduramıyorum

Her taraf kan revan

Ne kadar sıksamda dişimi

Geçsede zaman

Acım azalmıyor

İnsanlar görmüyor bilmiyor yaramı

Hiçbir doktor derman olamıyor

Teşhis bile koyamıyor bu çektiğime

Şehidim,

Dayanamadım geldim yine kabrinin başındayım

Mezartaşları ile başbaşa sessizlik dünyasındayım

Kimbilir neler oluyor toprağın altında

Duymaz kulağım görmez gözüm ben derin bir yastayım.

Mezarında sen rahat uyu

Gündüzleri başındayım geceleri nöbetinde

Sanmaki geçiyor hayat, yaşıyorum ben

Nefes alan bir ölü gibi ayaktayım

Katiller başı boş, elini kolunu sallamakta

Hesap soran kimse yok, utanmadan havlamakta

Biliyorum ki bu gecenin de var bir sabahı

Mahşeri ilahide tartılacak herkesin sevabı günahı

Bilmem o zaman ne yapacak bu zalimler

Kırılsın elleri, yansın bedeni, tutulsun dilleri

Hatırandır beni ayakta tutan

Söylediğin sözler, çektiğin fotoğraflar, hayat veren gülümsemen

Peygamber bakışlım, peygamber çiçeğim

Seni kalbime aldım, orada yetiştireceğim

Seygiyle besleyip vefayla büyüteceğim

Birgün bende senin gibi olursam

Önünde diz çöküp şefaat dileneceğim.