Vuslata Beş Kala

Ne derdime derman oldun

Ne de yüzüm güldürdün

Ah ettim öylece kaderime

Sevgiye uzak, hasret kaldım

Hüzünden yelken yapıp,saldım

Kahırla gerçeğim eş oldu

Hep erteler oldum ümitlerimi

Bir başka bahara beklentilerimi

Sana ulaşmak hiç kolay değilken

Zorluklar kamçılıyor yaşantımızı

Gözlerimi kapıyorum

Kemdimde seni düşünmekteyim

Senli sevgine odaklanmış zavallı benliğim

Fırtınalı bir yaşam senle sensizliğim

Baharda kışı yaşıyorum sanki

Üşüyorum sensizlikle tikrek ve ürkek

Tepetaklak olmuş virane hayatım ve sen

Varoşların sessizliğine gömülmüş dünyam

Nerdesin bilemiyorum, hangi derinliğin çıkmazında

Mutluluk ki elbet gelecek seninle, vuslata beş kala...