Vuslata Özlem
Sen...
Bilir misin gitmelerin kalmak yanını
Gittin mi hiç bırakarak bir yarını
Bağrımda bir sancı
Ayaklarımda prangalar var
Yollar bana zalim ben sevdama kilitli
Tut ki;
Sevmek sarmak
Aşkı doyasıya yaşamak varken
Niyedir
Acılara tutunup gölgelere sığınmak
Kör karanlıklara gömülmek
Niyedir
Sevdalına dönüvermek arkanı
Gül yerine dikeni avuçlamak
Biliyormusun
Sana gelmek istemediğimi aklından geçirdiğinde
Ben ölüyorum
Ne yer ne mekân ne de seninle geçireceğim zamanları
Düşünmek yoruyor beni
Beni yoracak olan senin olduğun yerde sensiz kalmak...
Oysa;
Özlemin benliğimde saklı
Ölüm an kadar yakınken
Tut ki;
Senin için gözünü kırpmadan ölüme koşan
Her an seni yaşayan ben
Sarmaşık misali saracakken seni
Akasya yaprağı gibi titreyen yine ben...
Bil ki,
Yuvasız kuşlar gibi çaresiz çırpınmalarım
Senin yakınımda olmayışındandır
Ve tek tesellim
Susturamadığım seni sevmişliğimin sesi
Bilirsin
Kapanmayan bir yaradır
Aşkın çözülemeyen bilmecesi...
Labirentlerdeyim gel de kurtar beni...